هوش مصنوعی

در این مقاله در گروه تبلیغات و نرم افزاری کاپنا به هوش مصنوعی یا ماشینی می پردازیم و در مطالب بعدی شاخه ها و انواع آن را بررسی می نماییم.

به هوشی که یک ماشین در شرایط مختلف از خود نشان می دهد، گفته می شود. به عبارت دیگر هوش مصنوعی به سیستم هایی گفته می شود که می توانند واکنش هایی مشابه رفتار های هوشمند انسانی از جمله درک شرایط پیچیده ، شبیه سازی فرآیند های تفکری و شیوه های استدلالی انسانی و پاسخ موفق به آنها ، یادگیری و توانایی کسب دانش استدلال برای حل مسائل را داشته باشند.

هوش مصنوعی را باید عرضه پهناور تلاقی و ملاقات بسیاری از دانش ها، علوم، و فنون قدیم و جدید دانست. ریشه ها و ایده های اصلی آن را باید در فلسفه، زبان شناسی، ریاضیات، روان شناسی، عصب شناسی، فیزیولوژی، تئوری کنترل، احتمالات و بهینه سازی جستجو کرد و کاربرد های گوناگون و فراوانی در علوم رایانه، علوم مهندس، علوم زیست شناسی و پزشکی، علوم اجتماعی و بسیاری از علوم دیگر دارد.

پیشینه ی هوش مصنوعی:

باید گفت که از این نظر هوش مصنوعی یکی از غنی ترین تاریخ ها را دارد، منتها در قصه ها! ماشین ها و مخلوقات مصنوعی باشعور، اولین بار در افسانه های یونان باستان مطرح شدند. شبه انسان ها باور داشتند که باید یک تمدن بزرگ را تشکیل دهند. تندیس ها و مجسمه های انسان نما در مصر و یونان به حرکت در آمده بودند و ... حتی در مواردی این قصه ها، پای جابر بن حیّان و چند تن دیگر را هم به سازندگان موجودات مصنوعی باز کردند.

از قصه ها که بگذریم ؛ فیلسوف ها و ریاضی دان ها از مدت ها پیش مباحث مربوط به استدلال و منطق را پیش کشیدند و امروزه این مباحث به صورت قرار دادی، به رسمیت پذیرفته شده است. این گونه منطق ها اساس کامپیوتر های دیجیتال و برنامه پذیر شده اند. یکی از افرادی که نقش اساسی و مهمی در این مورد ایفا کرد آقای آلن تورینگ بود.

چالش های استفاده از هوش مصنوعی

هوش مصنوعی در حال تغییر دادن همه صنایع است، ولی لازم است که محدودیتهای آن را درک کنیم.

محدودیت اصلی AI این است که از داده ها می آموزد. راه دیگری برای گنجاندن دانش وجود ندارد. این باعث می شود که بی دقتی های موجود داده ها در نتایج خود را نشان دهند و همچنین هر لایه مضاعف پیش بینی یا آنالیز باید به طور مجزا افزوده شود.

سیستمهای AI امروزی برای اجرای یک وظیفه مشخصا تعریف شده آموزش داده می شوند. سیستمی که پوکر بازی می کند نمی تواند solitaire یا شطرنج بازی کند. سیستمی که تقلب را شناسایی می کند نمی تواند یک ماشین را براند یا به شما مشاوره حقوقی ارائه نماید.

به عبارت دیگر، این سیستمها بسیار بسیار تخصصی هستند. آنها بر یک ماموریت واحد تمرکز دارند و با رفتارهای شبیه انسان فاصله زیادی دارند.

همچنین، سیستمهای خودفراگیر سیستمهای مستقلی نیستند. تکنولوژیهای متصور شده AI ی که در فیلمها و تلوزیون می بینید هنوز علمی تخیلی هستند. ولی کامپیوترهایی که می توانند در داده های پیچیده برای یادگیری و تسلط یافتن در ماموریتهای ویژه جستجو نمایند در حال رواج یافتن هستند.

هوش مصنوعی در زندگی روزمره ما چه کاربردهایی دارد؟

امروزه نیز می‌توان کاربرد‌های هوش مصنوعی‌ را در زندگی روزمره مشاهده کرد. برای مثال برخی از چراغ‌های راهنمایی رانندگی هوشمند با محاسبه زمان مورد نیاز برای توقف خودرو‌ها در پشت چراغ قرمز از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. غلط یاب‌ گوشی‌های هوشمند کلماتی را که نادرست نوشته شده‌اند را شناسایی و آن را با کلمه‌ی درست جایگذاری می‌کنند. آن‌ها شیوه نگارش شما را یاد می‌گیرند و کلماتی مناسب را برای تکمیل جمله ارائه می دهند. دستیار‌های صوتی گوگل (Google Now) ، اپل (Siri) و مایکروسافت (Cortana) به سوالات و درخواست‌های شما پاسخ می‌دهند و در هنگام رانندگی تنها با گوش سپردن به سخنان شما؛ برای دوستانتان پیامک می نگارد و ارسال می‌کند . همچنین با شناختی که از شما دارند (مانند سلیقه) به بررسی رستوران‌های نزدیک مورد علاقه شما می‌پردازند و بهترین رستوران را پیشنهاد می‌دهند.

همچنین برخی از موتور‌های جستجوگر مانند گوگل شیوه جستجو نمودن شما را یاد می‌گیرند و متناسب با آنچه که به دنبال آن می‌گردید، نتایج را سفارش سازی می‌کنند. به تبلیغات هوشمند گوگل  نیز می‌‌توان اشاره کرد: کافی است یک اپلیکیشن را از فروشگاه اپلیکیشن گوگل (Google Play) دانلود و یا فیلمی را از یوتیوب نگاه کنید تا تبلیغات مرتبط با آن‌ها را در سایت‌هایی که از کد‌های تبلیغاتی گوگل استفاده می‌کنند مشاهده کنید. اپلیکیشن و سایت فیسبوک را نیز

می‌توان به عنوان یکی از سایت‌هایی نام برد که با استفاده از هوش مصنوعی، تبلیغات خود را برای کاربران هدفمند نموده  و باعث شده است تا سودی چند برابر به دست آورد.

از دیگر کاربرد‌های هوش مصنوعی می‌توان  تطابق دادن اثر انگشت‌ها یا چهره‌ها برای باز نمودن قفل امنیتی گوشی‌های هوشمند را نام برد.

در حال حاضر نرم افزار‌هایی با استفاده از یادگیری ماشینی ساخته شده‌اند که قادر به تشخیص و توصیف اجسام درون تصویر و  تشخیص حالات (احساسات) از روی صورت هستند. شرکت‌های بزرگی مانند گوگل و مایکروسافت نیز اقدام‌هایی در مورد توسعه‌ی پروژه‌هایی مانند سیستم تشخیص اجسام درون تصویر نیز انجام داده‌اند؛ اما تا به حال آن را برای استفاده عموم منتشر نکرده اند. از معروف‌ترین پروژه‌های بینایی ماشین با قابلیت تشخیص اشیاء، می‌توان پروژه‌ی Image Identification شرکت Wolfram را نام برد که برای استفاده عموم به صورت آنلاین منتشر شده است.

در ادامه مطالب گروه تبلیغات و نرم افزاری کاپنا به شرح بیشتر هوش مصنوعی خواهیم پرداخت.

توسط گروه تبلیغاتی کاپنا - تاریخ : 9 آذر 1398